به بهانه تو 

 دردم را گریه هایم را حبس می کنم در وجودم

 به بهانه تو

 تو را ،عشقم را، قلبم را دوست دارم

 و با تو همه ترانه ها را خواهم سرود

 و به امید روزی که لحظه های عاشقانه را

 قاصدک خبر بیاورد

 و تمامی کوچه های بن بست به پایان برسد

 و آسمان پر ستاره خویشتن را به خورشید امیدوار کند

  و  تمامی شعر ها دوباره خوانده شود

 در کنار خودت

 آری هزاران بار می گویم

 دوستت دارم

 حتی بغضم را در آوازی گم می کنم

 گریه هایم را تا بی نهایت در چشمانم اسیر

 و خلوتم را به سراغ اشکهایم می برم

 و گریه می کنم و تو را از خدا می خواهم

 دوستت دارم(z)