برای عشقم(z)

روی دریا خونه ساختی ساده دل

خیلی دیر یارو شناختی ساده دل

تو غبار ناگوار عاشقی همه هستی تو باختی ساده دل

من اون عاشق دیونه ای اون

که اومدم باز در خونه ی اون

اما اومدم تا نفرینش کنم

نفرینم و به قلب سنگینش کنم

ای ساده دل اما نفرین که کاره قلب تو نیست

تو برو با خط قلبت بنویس

که آسمانم را نقاشی کنند

با بال‌هایشان

آبی و زلال

بر خاکستری که بر سرم آوار می‌شد

و لکه‌های کوچک ابر را

مثل قایقی بکشند

بکشند و با خود ببرندم

به هر کجا که می‌خواهند

یکی دو پرنده کافی بود

 چه انتظاری کشیدم

تا پرنده‌ها آمدند

آمدند   آمدند

دسته دسته

               هزار هزار

و آن‌قدر آمدند

تا آسمانم سیاه شد

یکی دو پرنده کافی بود

دو تا کفتر
نشسته اند روی شاخه ی سدر کهنسالی
که روییده غریب از همگنان در ردامن کوه قوی پیکر
دو دلجو مهربان با هم
 دو غمگین قصه گوی غصه های هر دوان با هم
دو تنها رهگذر کفتر
خطاب ار هست : خواهر جان
جوابش : جان خواهر جان
 نگفتی ، جان خواهر ! اینکه خوابیده ست اینجا کیست
 ستان خفته ست و با دستان فروپوشانده چشمان را
تو پنداری نمی خواهد ببیند روی ما را نیز کورا دوست می داریم
نگفتی کیست ، باری سرگذشتش چیست
 پریشانی غریب و خسته ، ره گم کرده را ماند
شبانی گله اش را گرگها خورده
و گرنه تاجری کالاش را دریا فروبرده
و شاید عاشقی سرگشته ی کوه و بیابانها
سپرده با خیالی دل
نه ، خواهر جان ! چه جای شوخی و شنگی ست ؟
غریبی، بی نصیبی ، مانده در راهی
پناه آورده سوی سایه ی سدری
ببنیش ، پای تا سر درد و دلتنگی ست
نشانیها که در او هست

برای دیدن ادامه ی مطلب بر روی ادامه ی مطلب کلیک کنید

زين شگفتي ها

دلم خون شد،دلم خون شد:

سياووشي در آتش

                رفت و

                 زان سو

                خوك بيرون شد.